Het binnengebied werd maximaal gevrijwaard door de nieuwe gebouwen op de uiterste grenzen van het perceel te voorzien. Het bestaande historische gebouw, in dit binnengebied, genereert een orthogonaal assenstelsel dat de ordening van de kern realiseert. Komende vanuit het dorp wordt de zichtas op het historisch gebouw benadrukt. Een opéénvolging van pleinen en zichten werd gecreëerd om het geheel te verrijken en de openheid en doorwaadbaarheid van de site te verzekeren. De bundeling van de nieuwe gebouwen en open ruimtes resulteert in een duurzaam grondgebruik dat maximale opportuniteiten biedt voor toekomstige ontwikkelingen. De open tussenruimte krijgt een parkkarakter die deze ontwikkeling extra aantrekkelijk maakt terwijl de huidige gebruiker er meteen van kan genieten.

In het masterplan werd voor het woonzorgcentrum, het WZC, de grootste aandacht besteed aan het ontwerp van de kleinste korrel: de woonunit. Om de bewoners naast activering in de leefgroep ook een maximaal individueel wooncomfort te bieden, werd geopteerd voor 142 identieke kamers met 142 evenwaardige zichten en lichten. Doordat iedere unit over twee ramen beschikt, ontstaan in de individuele leefruimtes twee zones: een slaapzone en een leefzone. De slaapzone wordt door een schuifwand gescheiden van de sanitaire cel voor maximale privacy voor de bewoner en gebruiksgemak voor het zorgpersoneel.

Het centrum voor dagverblijf, het DVC, situeert zich op het gelijkvloers aan de Kloosterstraat. Het is rechtstreeks toegankelijk vanaf de straat via een apart sas, via de overdekte kiss & ride zone of het centraal onthaal. Het biedt ruimte aan 20 bezoekers. De ‘dagruimte’ wordt opgedeeld in twee zones rond een centrale verpleegpost en verdeelkeuken. Deze ruimtes zijn opgedeeld in een ‘leefzone’ en een afscheidbare ‘rustzone’. Een overdekt terras, aanpalende moestuin en afzonderlijke kamer voor crisisopvang met doucheruimte maken dit maximaal laagdrempelig, ‘thuiszorg ondersteunend’ en duurzaam.